پسرم تو در ساعت 12:20 روز پنج شنبه 27 آبان 89 آمدی و چه نرم در ابرخیالم نشستی. آنقدر دوستت دارم که میخواهم ترنم اندیشه را در صدایت آهنگ کنم و تمام اقاقی ها را در بهار نگاهت بیاویزم. نوشتن وثبت این خاطره ها بهانه ای شد تا لحظه های با توبودن را برای همیشه ماندنی کنم
